دکترسیدمحمدمهدی حسینی مقدم، دکترسیدمؤید علویان

با توجه به افزایش قابل توجه تعداد بیماران همودیالیزی، اهمیت کنترل انتقال عفونت و حفظ کیفیت مطلوب زندگی در این بیماران بسیار حائز اهمیت است. آلودگی به ویروس هپاتیت C، شیوع قابل ملاحظه ای در بخش ها و مراکز همودیالیز دارد. در ایران، تعداد بیماران همودیالیزی در سال ۱۳۷۸، ۷۰۶۰ نفر بوده که در مهرماه سال ۱۳۸۵، به ۱۳۰۵۵ نفر رسیده است. با اینکه تعداد افراد دیالیزی در ایران ۷ سال افزایش یافته است، ولی درصد مبتلایان به هپاتیت C در بیماران همودیالیزی در سال ۱۳۸۵ از ۱۴/۴% به ۴/۱۵% رسیده است. این کاهش نشان دهنده تلاش همه جانبه مسئولان، پزشکان و پرستاران و احتمالا افزایش آگاهی بیماران است.

هپاتیت C، شایعترین بیمارای کبدی در بیماران همودیالیزی است. ۱۷۰ تا ۲۰۰ میلیون نفر در جهان به این ویروس آلوده اند. از سوی دگر بیماری مزمن کبدی (و در رأس آن هپاتیت C) یکی از علل مهم مرگ و میر در بیماران پیوند کلیه است (۸ تا ۲۸%). ۵۵ تا ۸۵% افراد مبتلا به عفونت حاد HCV، به عفونت مزمن این ویروس نیز دچار می شوند. به طوری که در عرض ۲۰ تا ۲۵ سال، ۵ تا ۲۰% این افراد به سیروز مبتلا می شوند و بیمااران مبتلا به سیروز ناشی از HCV، در ۳۰% موارد طی ۱۰ سال، به نارسایی کبدی مرحله نهایی (End Stage) مبتلا خواهند شد. در ۱۵ تا ۴۵% موارد، عفونت حاد HCV خود به خود بهبود می یابد. سیروز، معمولا پس از گدشت دو دهه در افراد مبتلا به عفونت پایدار HCV به خصوص در افراد سالخورده، مردان، کسانی که بیش از ۵۰ گرم الکل در روز می نوشند، افراد چاق و در بیماران مبتلا به عفونت همزمان HIV رخ می دهد.

راهنمای عملی تشخیص، درمان و کنترل هپاتیت ویروسی C در بیماران کلیوی، بخشهای همودیالیز و پیوند